فید چیست؟

فید یا خوراک (به انگلیسی: feed) یک قالب داده است که به کاربران اجازه می‌دهد محتویاتی که مرتباً به‌روز می‌شوند را به‌ راحتی پیگیری نمایند.


به‌صورت معمولی چگونگی کاربرد یک خوراک بدین‌گونه‌است که تولیدکنندگان محتوا، یک پیوند به کاربر می‌دهند تا کاربر با معرفی پیوند به برنامه‌ ی فیدخوان خود٬ هنگام به‌روز شدن خوراک٬ درونمایه‌های تازه‌ای که به‌ خوراک افزوده شده‌است را دریافت کند.

هم‌اکنون بسیاری از وبلاگ‌ها و تارنماها٬ خوراک اختصاصی خود را پخش می‌کنند.

مزایا

پیگیری محتوا بدست خوراک، نسبت به پیگیری به‌وسیله ی ایمیل فوایدی دارد که در زیر به بخشی از آن اشاره می‌کنیم.

- نیازی نیست تا کاربر نشانی رایانامه ی خود را در اختیار فرد دیگری قرار دهد٬ از این رو می‌تواند از هرزنامه‌ها٬ ویروس‌ها و دیگر خطرات افشا شدن رایانامه در امان بماند.

- اگر کاربر بخواهد از دریافت درونمایه ی تازه خودداری کند، نیازی نیست تقاضای «لغو عضویت» بفرستد٬ بلکه به سادگی می‌تواند خوراک مورد نظر را از خوراک‌خوان خود پاک کند.

 - نوشته‌های به‌روز شده‌ ی خوراک‌ها در دسته‌بندی‌های جداگانه قرار می‌گیرند و هر خوراک دسته‌بندی ویژه ی خود را داراست که از این دید نسبت یه رایانامه که نامه‌های رسیده بدون دسته‌بندی در یک فضای بزرگ صندوق‌های وارده قرار می‌گیرند برتری محسوسی دارد.

خوراک‌خوان‌ها

- از خوراک خوان‌های اینترنتی می‌توان به خوراک‌خوان گوگل و Bloglines اشاره کرد.
- یکی از مشهورترین خوراک‌خوان‌های بر پایه‌ میزکار هم FeedDeamon است.

همچنین برخی مرورگرها مانند اپرا، فایرفاکس و اینترنت اکسپلورر ۷ به‌صورت توکار از این امکان بهره‌مند هستند.

تعریف تخصصی

خوراک یک سند (اغلب بر پایهٔ XML) است که شامل گزینه‌های کوتاه درونمایه به‌همراه یک پیوند به نسخه‌ بلندتر آن‌ها است. دو نوع اصلی خوراک٬ RSS و ATOM می‌باشند. هم‌اکنون وب‌نوشت‌ها و تارنماهای خبری، منابع اصلی خوراک‌ها به شمار می‌روند٬ همچنین خوراک‌ها برای پیگیری وضعیت آب‌وهوا٬ فهرست‌های برترین‌ها و آخرین نتایج جستجو نیز کاربرد دارند.

منبع : ویکی پدیا